هیات ورزش باستانی اردبیل

پیامبر اکرم (ص): مؤمن نیرومند نزد خداوند بهتر و محبوبتر از مؤمن ضعیف است.

صله رحم

آثار و نتايج

اين نوع پيوند، فوايد بسيار و آثار دنيوى و اخروى فراوانى دارد كه ‏از احاديث‏ بسيار آن، تنها به دو نمونه زير، اكتفا مى‏كنيم:

حضرت امام باقر(ع) فرموده است:

«صلة الارحام تزكى الا عمال و تنمى الاموال و تدفع البلوى و تيسر الحساب وتنسى‏ء فى الاجل‏»; (4) .

صله ارحام، «اعمال‏» را پاك، «اموال‏» را افزون، بلاها را دفع، حساب‏ را آسان می‏كند و «اجل‏» را به تاخير مى‏اندازد.

همچنان كه می ‏بينيد، نتايج ‏ياد شده، برخى به امور دنيوى مربوط‏ است، برخى هم نتايج اخروى و پاداشهاى خدايى را نسبت ‏به اين ‏عمل، بازگو مى‏كند.

حديث ديگر از امام صادق(ع) است:

«صلة الارحام تحسن الخلق و تسمح الكف و تطيب النفس و تزيد فى الرزق وتنسئ الاجل‏»; (5) .

 

صله رحم، اخلاق را نيكو، دست را بخشنده، دل و جان را خوش ‏می سازد، رزق را می ‏افزايد و اجل و مرگ را به تاخير می ‏اندازد.

 

 

اين كار نيك و ساده، آن‏قدر سازنده و مفيد است و آنچنان مورد رضاى پروردگار، كه گاهى تقدير الهى به خاطر آن عوض می ‏شود وخداوند به پاداش اين عمل نيكو، بر عمر كسى می ‏افزايد. در مقابل، قطع ‏رابطه‏ ها و بريدن از خويشاوندان، به حدى شوم و نفرت ‏بار و در نظرخداوند، ناپسند است كه عمر را می كاهد.

به اين حديث تكان‏دهنده توجه كنيد:

امام صادق(ع) فرمود: «ما چيزى را جز «صله رحم‏» سراغ نداريم كه عمررا زياد كند، تا آنجا كه گاهى تا زمان مرگ يك نفر، سه سال مانده است، ولى او اهل‏  صله رحم می ‏شود. آنگاه خداوند، سى سال بر عمرش می ‏افزايد و سى و سه سال ‏ديگر زنده می ‏ماند. و گاهى اجل كسى سى و سه سال است، به خاطر قطع رحم وگسستن رابطه ‏هاى خويشاوندى، كاهش می يابد و اجلش سر سه سال فرا می رسد.» (6) .

مرز صله رحم

 

اين ادب معاشرت، اختصاص به بستگان پاك و با تقوا و حزب ‏اللهى هم ندارد. يك وظيفه اخلاقى است، حتى نسبت‏ به آنان كه اهل‏ گناهند. چه بسا به بركت رفت و آمدهاى بستگان صالح، فاجران هم راه ‏صلاح پيش گيرند و تاثير بپذيرند. گاهى ترك مراوده و رفت و آمد،سبب می ‏شود كه بستگان معصيت‏ كار، در گناه و بيراهه خود، بيشترپيشروى كنند، ولى حفظ رابطه، جلوى بدتر شدن آنان را می ‏گيرد. دراين صورت، تكليف، همچنان نگهبانى از اين خط ارتباط و پيوندخويشاوندى است.

يكى از شيعيان از امام صادق(ع) مى‏پرسد: برخى خويشاوندانم ‏خط و تفكر ديگرى دارند، غير از فكر و مرامى كه من دارم. آيا آنان برمن حقى دارند؟ حضرت فرمود: آرى، حق قرابت و خويشاوندى راچيزى قطع نمی كند. اگر با تو همفكر و هم عقيده باشند، دو حق بر تودارند: يكى حق خويشاوندى، دوم حق اسلام و مسلمانى. (7) .

حتى اگر بستگان، مايه آزار انسان را هم فراهم كنند، باز حق ‏گسستن پيوند را نداريم. در حديث آمده است:

مردى خدمت رسول خدا(ص) آمد و عرض كرد: يا رسول الله! من ‏خويشاوندانى دارم كه من با آنان پيوند می ‏كنم و رابطه دارم، اما آنان ‏آزارم می ‏دهند. تصميم گرفته ‏ام آنان را ترك كنم. حضرت رسول فرمود:آنگاه، خدا هم تو را ترك می ‏كند! ... گفت: پس چه كنم؟  رسول خدافرمود: به كسى كه محرومت كرده، عطا كن، با كسى كه از تو بريده،رابطه برقرار ساز، كسى كه بر تو ستم كرده، از او درگذر. هر گاه چنين‏ كردى، خداوند پشتيبان تو خواهد بود. (8) . 

از على(ع) نقل شده كه فرمود:

«صلوا ارحامكم و ان قطعوكم‏»; (9) .

با خويشاوندانتان پيوند و رفت و آمد داشته باشيد، هر چند آنان باشما قطع ‏رابطه ‏كرده ‏باشند.

سنت «صله رحم‏»، از نيكوترين برنامه ‏هاى دينى در حيطه معاشرت ‏است. گرچه شكل نوين زندگى و مشغله ‏هاى زندگيهاى امروزى، گاهی ‏فرصت اين برنامه را از انسانها گرفته است، ولى حفظ ارزشهاى دينى وسنت هاى سودمند و ريشه ‏دار دينى، از عوامل تحكيم رابطه‏ ها درخانواده‏ ها است. بويژه در مناسبتهاى ملى، در اعياد و وفيات و آغازسال جديد، فرصت طبيعى و مناسبى براى عمل به اين «سنت دينى‏»است.

باشد كه بر دستورالعملهاى مكتب در بعد اجتماعى و خانوادگى،وفادار بمانيم و صفاى زندگى را در سراب غربزدگى و تقليد از «فرهنگ‏ بيگانه‏» نبازيم.

پى‏نوشتها:

1) غررالحكم.

2) اصول كافى، ج‏2، ص‏151.

3) همان.

4) همان، ص‏150.

5) همان، ص‏150 و 151، حديث 6 و 12.

6) همان، ص‏152، حديث‏17.

7) ميزان‏الحكمه، ج‏4، ص‏83.

8) بحارالانوار، ج‏71، ص‏100.

9) همان، ص‏92.

اخلاق معاشرت جواد محدثی

 


[چهارشنبه 16 بهمن 1392 ]  [05:04 ب.ظ]  [ ]